تبلیغات
مدیریت محیط زیست (سارا اردو) - اکوتوریسم طبیعت گردی عالمانه

:درباره وبلاگ

:آرشیو

:پیوندهای روزانه

:صفحات جانبی

:نویسندگان

:آخرین پستها

:ابر برچسبها

آماروبلاگ

آوازک

کد تغییر شکل موس

کد تغییر شکل موس

کد تغییر شکل موس



کد ساعت فلش





دریافت کد حرکت ستاره چت روم دریافت کد قفل کلیک راست چت روم دریافت کد قفل کلیک راست چت روم

دریافت کد قفل کلیک راست چت روم

یکشنبه 16 مهر 1396-07:13 ب.ظ



با گذشت سال ها از شروع به کار انجمن جهانی اکوتوریسم  (TIES) سه اصل عمده در ادبیات آن همیشه مشهود و پررنگ بوده است، پایبندی به اخلاق زیست محیطی، اولویت قرار دادن ارزش های سازگار با محیط زیست و اخلاق محور در رابطه با طبیعت، و همچنین حفظ طبیعت از آسیب های رفتاری و فیزیکی گردشگران طبیعت که به طور خلاصه می توان گفت: اکوتوریسم چیزی نیست جز آشنایی با طبیعت در کنار حفظ و نگهداری از محیط زیست، جذب توریست به عنوان یکی از اهرم های توسعه اقتصادی، در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه بشمار می آید. اکوتوریسم زیر مجموعه صنعت زنده و پویای گردشگری است که در عین سود اوری و بازدهی اقتصادی، باعث توسعه لایه های عمیق جامعه و پیشرفت فرهنگ حفاظت از محیط زیست می شود. 

مدیریت و برنامه ریزی در بخش اکوتوریسم مهمترین بخش این صنعت است، بدون شک یکی از راه های رسیدن به اهداف توسعه پایدار از طریق این صنعت نیازمند مدیریت صحیح و عالمانه است. در این راه جوامع بومی آگاه به توسعه پایدار و سفر مسئولانه و عالمانه با هدف ایجاد پایداری در طبیعت می تواند تضمینی برای توسعه و حفظ محیط زیست باشد. از دیدگاه توسعه پایدار، اگر هدف از توسعه، گسترش امکانات و بهبود شرایط و کیفیت زندگی انسان هاست، این امر نه تنها درباره نسل کنونی بلکه برای نسل های آینده نیز می بایست مد نظر قرار گیرد. معنای توسعه پایدار، تنها حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی نیست، بلکه برداشتی نو از توسعه و رشد اقتصادی است، رشدی که بدون تخریب منابع طبیعی و برهم زدن تعادل زیست محیطی، عدالت و امکانات زندگی را برای همه مردم، ائم از شهری، روستایی، و عشایری و نه فقط قشرهایی محدود از جامعه فراهم می آورد. دستیابی به توسعه پایدار در گرو توجه به ارکان اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطی در یک جامعه است و گردشگری به عنوان فعالیتی اثرگذار برتمامی ارکان توسعه، بیش از گذشته نیازمند مطالعه است.

برای اینکه صنعت اکوتوریسم بر پایه توسعه پایدار باشد باید آگاهی فرهنگی _ زیست محیطی و ترویج فرهنگ احترام به طبیعت و مردم بومی افزایش یابد و از آسیب های فیزیکی، اجتماعی، رفتاری و روانی در طول سفر در طبیعت اجتناب شود. همچنین منافع مالی مستقیم برای حفظ و حراست از زیست بوم استفاده گردد. اکوتوریسم پیش از هر چیز یک نوع نگرش خاص و آینده نگرانه و اخلاقی- فرهنگی- انسانی به مقوله گردشگری است.

یکی از مهمترین نتایج این نگرش به گردشگری و طبیعت گردی، ایجاد اشتغال برای ساکنان بومی منطقه و کسب در آمد برای آنان است، که از این طریق ساکنین منطقه ترغیب به حفظ محیط زیست، آداب و رسوم و آنچه برای گردشگران جذاب است می شوند. به این ترتیب اکوتوریسم می تواند در حفظ و پاسداری محیط زیست طبیعی و انسانی و همچنین توسعه پایدار تاثیرگذار باشد.

در نتیجه خصوصی سازی و انحصاری کردن اکوتوریسم در مناطق بومی باعث آسیب رسانی به جوامع بومی از دید ایجاد اشتغال و اقتصادی می گردد و انگیزه حفاظت از محیط زیست را در جوامع بومی کاهش می دهد. شاید سوال پیش بیاید چرا انگیزه حفاظت از محیط زیست در بخش هایی که اکوتوریسم در آن خصوصی شده کاهش پیدا می کند؟

از آنجا که جوامع محلی و بومی بخشی از در آمد خود را حاصل از جذب توریست می دانند در حفظ و زیباسازی محیط پیرامون خود تلاش می کنند اما اگر جذب اکوتوریسم خصوصی شود انگیزه حفظ و نگهداری به دلیل عدم در امد زایی در این جوامع کاهش می یابد.

یکی دیگر از فواید جذب اکوتوریسم آموزش و ایجاد آگاهی فرهنگی با مردمان یک منطقه است. در طبیعت گردی، گردشگران با فرهنگ و نوع زندگی مردم منطقه از نزدیک آشنا می شوند و در فعالیت های روزمره آنان مشارکت می کنند، در این ارتباط ایجاد شده بین میزبانان و گردشگران، مردم منطقه نیز با فرهنگ مردمان دیگر مناطق و کشورها آشنا شده و این دو گروه، رفته رفته نوعی علاقه نسبت به یکدیگر پیدا می کنند. با ایجاد این آشنایی و فرهنگ دوستی، گرشگران نسبت به منطقه میزبان حساس شده و به اوضاع آن اهمیت بیشتری می دهند.

جوامع بومی و محلی با نمایش آداب و رسوم خود به گردشگران، فروش محصولات صنایع دستی به گردشگران و مشارکت دادن آنان در فعالیت های روزمره خود به ارزش میراث فرهنگی خود پی برده و هرچه بیشتر در حفظ آن می کوشند. علاوه بر این آنان تلاش خواهند کرد که آنچه برای گردشگران و طبیعت گردان جذاب است را حفظ و نگهداری کنند، چرا که بوم گردی به وضوح یکی از راه ها و منابع کسب درآمد برایشان مطرح خواهد شد. هجوم گردشگران و سرمایه های غیر بومی دیگر به سادگی نمی تواند موجب کاهش غنای فرهنگی منطقه گردد.

اکوتوریسم باید با نگرش سیستمی توسعه یابد، پویایی و پایایی را باهم داشته باشد. منظور از نگرش سیستمی، توجه به تمامی ابعاد اکوتوریسم و ارتباط هایی است که با سایر اجزای موجود در محیط دارد.

باید به ظرفیت تحمل نواحی اکوتوریستی توجه نمود و پتانسیل های مردمی را در جهت مشارکت و همکاری در جذب گردشگران و حفاظت از محیط زیست را در نظر گرفت. همچنین یکی از ارکان مهم در این صنعت ضرورت اتخاذ نگرش سیستمی و تخصیص اعتبار برای محافظت از طبیعت است که می توان از طریق بخشی از در آمده حاصل  از جذب توریست ان را تامین نمود. طراحی و ساخت امکانات سازگار با طبیعت و فرهنگ منطقه با کمترین آسیب ممکن به اکوسیستم بومی باید صورت پذیرد.

 توجه به اصول و قوانین اکوتوریسم و همچنین ایجاد علاقمندی به طبیعت و حفظ محیط پیرامونی، باعث تداوم و بقای گنجینه ها و میراث طبیعی و انسانی خواهد شد و توسعه پایدار را در پی خواهد داشت. ایران از نظر اکوتوریسم از جایگاه ویژه ای برخوردار است. دلیل این موضوع را می توان تنوع اقلیمی بی نظیر کشورمان دانست. ما با جذب اکوتوریسم می توانیم باعث رونق اقتصادی و حفظ و توسعه محیط زیستمان بشویم.

 (چاپ شده در روزنامه فرهیختگان مهر 96)

دکتر سارا اردو




نظرات() 

تاریخ آخرین ویرایش:یکشنبه 16 مهر 1396 07:16 ب.ظ


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر